و من داد کشیدم قاصدک می شنوی

پیش از انکه دل خسته باشم برگرد

باز پیدایش شد عشق عشق در فصل خزان

خواب یک پنجره را پشت قفس می دیدم

و تو

از پنجره بیرون رفتی

و تو رفتی تا عشق

و تو رفتی تا  نور.

بلاخره تموم شد امتحانارو می گم  ترمم که شروع شده ما هم مثل این بچه مثبتا که نه عین خود  خود بچه مثبتا از اول کلاسا رفتیم نشستیم سر کلاس اونم ردیف جلو (بابا گلوکز اااااااااا حالم به هم خورد ) استادام که نامردی نکردن از همون روز اولی هرچی فرمول مرمول بود بستن به خیک ما هنوز نرفته سر کلاس استاد...می گه امتحان میان ترم فلان روز کوییزفلان روز بابا بذارین از راه برسیم خستگیمون در شه یه لیوان چایی ای میوه ای ابمیوه ای بستنی شیر نارگیلی ایس پکی (اه حالم به هم خورد اب لب و لوچه ها تونو جمع کنید)بخوریم بعد

حالا به هر حال از ما که گذشت شما ها مواظب باشید سرتون کلاه به این گشادی   

نره (چقدر بلا نسبت...ید منظورم اینه که حتما قبلش سه سطر قبلو بخورید بعد برید سر کلاس)

خطوط رها میشوند و قلمها بر سرلوحه هنر خویش نقش مینگارند

مرگ در انسوی مرزها انتظار نو رسیده ای را میکشد

و

اغاز در چند قدمی تولد یک نوزاد نیایش را اغاز خواهد کرد

کدامین ره را باید پیمود؟

در کدامین ره باید رها شد؟

سبک بی نقص رویایی 

دیگر به پایان نخواهم اندیشید

پایان را رها خواهم کرد

در انسوی مرزهای بی پایان اغاز انتظار نو رسیده ای را می کشد

و محو خواهم شد در صدای اولین گریه های یک نوزاد

پس ای پایان!در انسو ی مرزها همچنان در انتظار خود بمان

زلف هایم را که روزی می ربود از او قرار                تا سحرگاهان برایش شانه کردم بر نگشت 

تادران غربت نسوزد از غم بی همدمی                جان و دل یکسر براو پروانه کردم برنگشت

شب شنیدم اگهی می گفت او افسانه بود           در وفایش خویش را افسانه کردم بر نگشت

تا بداند در ره او با کسانم کار نیست                    خویش را از دیگران بیگانه کردم  برنگشت

عاقبت هم در امید اینکه بر می گردد او                  عالمی را از غمش ویرانه کردم برنگشت